90 minut do wolności

90 minut, które można łatwo zapomnieć.

Film okazał się zaskakująco udany. Cieszy mnie, że ukazuje, iż sztuczna inteligencja również może popełniać błędy — tak jak to robią ludzie. Interesujący motyw intuicji w porównaniu do algorytmów — skłania do refleksji nad kierunkiem, w którym zmierza technologia. W 3D robi jeszcze większe wrażenie — wizja przyszłości AI przedstawiona w bardzo przekonujący sposób. To nie tylko thriller, ale także wartościowa refleksja na temat tego, czy wszystko można zmierzyć. 🤖🧠

Tylko brakowało, aby sędzina AI Maddox na końcu filmu wyszła ze ekranu i wdała się w namiętny romans z Chrisem. Do tego ciężarówka bez szwanku rozjeżdżająca liczne auta i budynki. Poziom realizmu wręcz przytłaczający.

Wygląda na to, że filmy typu screenlife mają swoje najlepsze lata za sobą, mimo że w tym roku dostaliśmy kontrowersyjną Wojnę Światów (po pięciu latach na półce). To tylko potwierdza tę tezę. To nie jest teoretycznie screenlife, chociaż wiele wydarzeń dzieje się na ekranie w stylu Raportu Mniejszości. Chris Pratt przez 90 minut siedzi w fotelu, rozwiązując zagadkę poprzez przeszukiwanie chmury danych, w której jest wszystko - kamery, nagrania, bodycamy, smsy, media społecznościowe itd. Musi rozwikłać sprawę, szukając dowodów i budując narrację. Ogląda się to zaskakująco dobrze, trzyma w napięciu, bo sytuacja jest dla niego dość trudna, a czas nagli. Nie jestem fanem Pratta, ale w tej roli dobrze się sprawdza. Dodatkowo mamy zimną i bezosobową Rebbecę Ferguson (za którą zresztą przepadam), która świetnie odgrywa rolę AI. Film wyreżyserował Timur Bekmabetov, który ma na koncie ciekawe i innowacyjne projekty, jak choćby produkcja Searching, uznawanego za najlepszy film screenlife.

Jesteś częścią algorytmu sprawiedliwości. Intuicyjny proces sądowy, zestawienie intuicji z logiką oraz interesująca akcja. Dobry mix inspirowany ANON i Raportem Mniejszości. Świetny duet oskarżonego Ch. Pratta i neutralnej R. Ferguson jako AI.

Lepiej usunąć jedną aplikację niż zainstalować sto nowych.

Efektowny wizualnie, mieszanka "Ściganego" z "Raportem mniejszości", przypomina coś z dowolnego sezonu "Black Mirror". Paradoksalnie, najlepiej wypada Rebecca Ferguson, grająca algorytm AI. Ale nawet wieszak na płaszcze w jej wykonaniu byłby świetny.

(kino 3D) całkiem niezły - niestety, tak jak się obawiałem, zwiastun zdradza zbyt wiele. W jednym momencie zwrot akcji zaskakuje, w innym zaś jest przewidywalny jak na dłoni. Największe plusy filmu to: - utrzymywanie widza w napięciu i wprowadzanie go w trans. - znakomita gra aktorska (Pratt zagrał rewelacyjnie). Niestety, niektóre nieprzemyślane fragmenty scenariusza psują zabawę. Chaotyczny ruch kamery również nie pomaga (zwłaszcza na początku). Ogólnie byłem zaskoczony, że taki film pokazywano w 3D. A, i oczywiście muszę wspomnieć, że polski dystrybutor znowu przesadził z tytułem, co było złego w "Mercy", ale cóż, trzeba się jakoś wyróżnić. Daję mocne 7,5.

Kiedy rzeczywistość jest jeszcze gorsza niż się spodziewałeś. To jeden z tych filmów, po obejrzeniu których czujesz się jak zły człowiek. "Mercy" to nostalgiczna podróż do czasów Busha i politycznego krajobrazu po 11 września. Obserwujemy dystopię pełną inwigilacji przez sztuczną inteligencję, a twórcy nie próbują nawet podjąć dyskusji na ten temat. Zamiast tego serwują pro-AI fabułę złożoną z mnóstwa absurdów i fabularnego cyrku. Pamiętajcie, że zarówno ludzie, jak i AI popełniają błędy... dlatego warto dać AI dostęp do wszystkich prywatnych danych, a nasze społeczeństwo na pewno na tym skorzysta.

Trudno to opisać słowami. Miałem wrażenie, że oglądam GTA VI w kinie przed premierą. Choć to thriller, czasami bardziej przypominało komedię - dawno się tak nie śmiałem z rzeczy, które są mało realistyczne.

Film jednoznacznie pokazuje, że technologia "Screenlife" zupełnie nie nadaje się do dużego kina, a lepiej sprawdza się w kameralnych produkcjach takich jak "Searching" czy "Missing", które są bardziej odpowiednie dla thrillerów.