Zaproszenie 2026

Film do ruchania.

Seth i Penelope - idealna ekipa do palenia.

Mega śmieszne, odważne, mądre i terapeutyczne kino rozmów, które rozbawia do łez i wzrusza tak samo. Świetna reżyseria i montaż, a sposób kręcenia scen jest super kreatywny. Seth jako aktor to absolutny kozak, ale Norton też jest świetny, podobnie jak Penelope. Olivia Wilde zrobiła taki zwrot akcji, że szczęka mi opadła. Wszystko, co było problemem w "Rozstania", tutaj jest dopracowane do perfekcji. Takie filmy chcę oglądać!

Widzieliśmy to pewnie sto razy w innej wersji, ale co tam, to jest po prostu świetna zabawa, z mnóstwem niuansów i zaskakujących zwrotów akcji. Pod koniec trochę przesadzili z pouczaniem (chociaż zakończenie próbuje się z tym mierzyć), a Norton jest trochę niewykorzystany, ale wybaczam im te drobne wpadki.

Ogólnie film taki sobie, trochę jak "Cyrkowe postacie w nudnych sytuacjach: wersja filmowa". Rogen w swoim cynicznym stylu daje radę, a klaustrofobiczna atmosfera mieszkania podkręca napięcie. Ale po seansie czuję się, jakby mi mózg wyparował. Może dlatego, że choć bohaterowie są zdefiniowani tylko przez swoje relacje, od razu widać, że ich uczucie się wypaliło. Przez to film traci całe napięcie, bo nic już nie jest na szali. Zamiast być "prowokacyjny" i "wywrotowy", film robi się dziwnie łagodny. Zamiast skłonić do myślenia, może sprawić, że pary poczują, że z ich związkami jest wszystko w porządku, bo przecież nie są tak okrutni jak główni bohaterowie.

Kolejna nudna komedia o seksie z banalnymi mądrościami na koniec.

Mega zaskoczenie! Świeży, idealnie wyreżyserowany, świetnie zagrany i głębszy, niż można by się spodziewać po takiej historii. Jeden z najlepszych filmów roku!

Nie wiem, co lepsze - scenariusz, reżyseria czy gra Olivii Wilde. Są momenty przestojów, ale tylko jak bohaterowie są osobno. Jest tu mnóstwo symboli, metafor i szczerych emocji. Wilde wróciła i zrobiła jeden z najlepszych filmów roku.

Absolutnie genialny film - świeży, inteligentny i dobrze przemyślany. Wilde świetnie balansuje między komedią a dramatem, super prowadzi aktorów i zaprasza do swojego świata. Uwielbiam takie filmy, które pokazują, jak ważny jest scenariusz i przemycają mądre obserwacje pod płaszczem humoru, bez nudzenia i moralizowania. Cieszę się, że się dobrze przyjął, bo bałem się polskiej publiczności. Jedna z najlepszych komedii ostatnich lat!