Dmuchawce

Normalnie w kinie bardziej wzruszyły mnie dmuchawce niż ludzkie historie.

Leć, mniszku, leć... Jakie to było miłe, ładne, wciągające, poruszające...

Czy można przeżywać losy nasionek mniszka lekarskiego? Jak najbardziej. To mógł być wybitny krótki film, ale rozciągnięcie pomysłu do godziny i kwadransa nieco osłabiło jego siłę. Mimo to, wizualnie i emocjonalnie mnie porwał.

Uważam, że ludzkość potrzebuje więcej takich filmów. Mam już dość powtarzających się historii o przemocy. To kino świeże i podnoszące na duchu. Oczywiście, to nie jest widowisko na miarę "Avatara", lecz kameralna opowieść o życiu maleńkiego puchacza w świecie pełnym możliwości i przypadków. Dla mnie to ciekawa przygoda audiowizualna.

Ten film pokazuje, że mleczy z trawnika nie da się wytępić – przetrwają wszystko, od apokalipsy po epokę lodowcową. Wspaniałe i emocjonujące przeżycie!

Chociaż nie brakuje filmów z pierwszoplanowymi rolami zwierząt, rzadziej spotykamy takie, które skupiają się na florze i dają głos temu, co zazwyczaj pozostaje niezauważone. Ten film jest wyjątkowy w swoim podejściu do natury – subtelnym, a jednocześnie poruszającym. Opowiada o kruchości i sile, o codziennych zmaganiach dmuchawców, których istnienie jest nieustannie zagrożone. Zastanawia, czy człowiek, niszcząc, myśli o konsekwencjach dla innych światów, czy dmuchawce odczuwają lęk, czy potrafią nawiązywać relacje, przyjaźnić się, a nawet kochać i tęsknić. To historia, która pozwala wznieść się wraz z bohaterami i zanurzyć w ich ulotnej, ale intensywnej rzeczywistości. Jedno jest pewne – ich determinacja zasługuje na podziw. W tak niepewnym świecie, każdy z nas chciałby odnaleźć w sobie choć cząstkę tej siły i niezłomności.

Nie spodziewałem się, że film będzie nakręcony z taką piękną stroną wizualną.

Zdecydowanie wciągnąłem się w tę historię. Najbardziej poruszyła mnie tragedia tego z czterema kłoskami.

Niesamowite doznanie zmysłowe. Nigdy wcześniej tak bardzo nie kibicowałem dmuchawcowi.

Piękny i przemyślany film.

To jak kosmiczna odyseja połączona ze światem Pikminów. Ostatnia część filmu nieco się przeciąga i zdecydowanie było tam za dużo realistycznych ślimaków, jak na mój gust.

Teraz zabraknie nam wody, a do tego dojdzie jeszcze więcej ślimaków do wykarmienia. To film, który udowadnia, że ludzka wyobraźnia nie ma granic. Jeśli ktoś twierdzi inaczej, koniecznie musi zobaczyć ten film.