Prawnik z Lincolna

Sezon 1. Przyjemny przeciętniak na wieczór, nie wymagający myślenia, ale niestety z czasem oryginalna książka zaczyna mu ciążyć jak kula u nogi. Główna postać nagle zmienia się w moralistę i Hercula Poirota w jednym, co chyba ma na celu zadowolenie widza czy czytelnika, który mimo chęci nie znajdzie niczego do zaangażowania (patrz pierwsze zdanie). Pierwszy odcinek drugiego sezonu jest jeszcze bardziej absurdalny, więc chęć obejrzenia dalej – nawet na najbardziej jałowym umyśle – trochę mi opadła.

Wszystkie elementy są tutaj na miejscu: sądy, rozmowy, postacie. Brakuje jednak iskry, elementu ryzyka i większej nieprzewidywalności. To bardziej bezpieczna wersja adaptacji niż porywająca. Zadowoli miłośników gatunku, lecz nie w pełni wykorzystuje potencjał oryginalnej literatury. Czyta się Connelly'ego jednym tchem, podczas gdy serial nie potrafi utrzymać napięcia, które znam z książek.

Fajnie zrealizowany, nowoczesny, luźny, lecz trzymający w napięciu. To produkcja, która mogłaby trwać bez końca.

Ocena 7.5, świetna obsada, uroczy Mickey, słodka Lorna, prosty pomysł podany w lekkiej i przyjemnej formie. Fajna zagadka i jej rozwiązanie. Doskonała relacja między Mickey'em a Izzy!

To całkiem niezła rozrywka w stylowej i przyjemnej oprawie, z prostym, lecz interesującym światem, przypominającym telewizję śniadaniową. Miło, przyjemnie, kolorowo.

Jeśli to miało być hymnem dla kryminałów z lat 90., to jakby kibolskie przyśpiewki miały stać się hymnem narodowym. PS - mówienie szeptem nie dodaje temu elegancji.

[S01-03] 7,5. Luźny, przyjemny, prosty, ale jednocześnie wciągający. Świetnie się ogląda.

Trochę rozwleczony, bez większego pomysłu, Lincoln jest piękny.