Ołowiane dzieci

Socjalizm kontra bohaterstwo – Joanna Kulig. Człowiek z ołowiu!

Nie tak dobry jak Heweliusz, ale Netflix ma kolejny świetny polski serial oparty na faktach. Doskonała Joanna Kulig.

Byłoby fajnie, gdyby w latach 70. Ślązak, lekarz urolog na początku kariery i z rodziny przyszłego ordynatora (Sebastian Pawlak), angażował się w opiekę nad dziećmi, zajmował się domem i wspierał żonę, która była całkowicie oddana poczuciu misji. Czy to miało szansę się wydarzyć? Nie pytam, bo patrzę na piękne szmizjerki, w których Joanna Kulig toczy nieustanne bitwy. Trochę to wyszło jak bajka, a nie „Czarnobyl”. Najbardziej ujęła mnie postać aparatczyka, której Michał Żuławski oddał swoją duszę.

Piękny i wzruszający serial, gorąco polecam obejrzeć!

Maciej Pieprzyca po raz kolejny udowadnia, że jest jednym z najlepszych opowiadaczy historii w kraju. Wspólnie z scenarzystą Jakubem Korolczukiem mocno wzruszyli mnie w finałowej scenie.

Matko, jakie to jest mocne. Dzięki takim serialom przypominamy sobie, że komunizm to był zbrodniczy system, a nie sympatyczni panowie w zabawnym sweterku. Włodek Czarzasty pewnie nie polubi tego serialu.

Joanna Kulig i Agata Kulesza jak zwykle świetne!

‚Na Śląsku to przecież każdy coś truje. Rodzimy się, pracujemy, umieramy’. Druga część czarnobylskiej serii na Netflixie, ale ta bardziej przypomina coś, co pokochają wasze mamy (6.5)

Dobrze zrealizowany serial, warto go obejrzeć. Szkoda tylko, że młodzi aktorzy męczą się, mówiąc po śląsku. Lepszym rozwiązaniem byłoby zrobienie castingu dla dzieciaków w Chorzowie, Rudzie Śląskiej albo Zabrzu, co wyszłoby naturalniej.

Pierwsze odcinki są świetnie zrealizowane, choć jak zwykle śmieszy mnie, jak aktorzy udają śląski język. Jakby nie było prawdziwych śląskich aktorów... Sam pochodzę z Zagłębia, nie mówię za dużo, ale nic nie jest bardziej żenujące niż gorol udający śląską gadkę.

Lubię takie seriale.