Detective Hole

Biorąc pod uwagę, jak słabo wypadła poprzednia ekranizacja prozy Nesbø o przygodach Harry'ego Hole ("Pierwszy śnieg"), "Harry Hole" to naprawdę solidny skandynawski kryminał. Dobrze wykorzystuje schematy gatunku, nie udając, że wymyśla koło na nowo – i jako taki sprawdza się świetnie.

Nesbø i ekipa wrzucili tu chyba wszystkie możliwe klisze kryminałów, a potem polali to sporą dawką makabry. Ogląda się nieźle, chociaż lepiej nie wnikać za bardzo w logikę wydarzeń. Na plus soundtrack i fajnie pokazana relacja Harry'ego z Olegiem.

Spoko kryminał o polowaniu na seryjnego zabójcę, który szybko się rozkręca i równolegle opowiada o walce faceta o własne zbawienie. Dobra robota.

Jedyny plus tego serialu jest taki, że i tak wypada lepiej niż "Pierwszy śnieg".

Serial to garść oklepanych motywów, podanych bez polotu, wręcz wyolbrzymionych do granic absurdu. Czasem wygląda to jak parodia skandynawskich kryminałów, a nie porządny serial o gliniarzu, seryjnym mordercy i tajnych organizacjach. Plus za letnią scenerię i relację Harry-Oleg.

Zajebisty. Taki Harry, jaki powinien być.

Nareszcie Harry Hole żyje na ekranie w serialu, który idealnie oddaje klimat książek. W porównaniu do poprzednich ekranizacji, to naprawdę dobra wersja historii o Harrym. Aktorzy pasują do postaci idealnie. To sprawny, emocjonujący kryminał z wątkami obyczajowymi i psychologicznymi. Widać, że autor książek miał wpływ na produkcję. Dla fanów serii Jo Nesbø o tym kontrowersyjnym detektywie z Oslo, do których należę, to prawdziwy prezent.

Moim zdaniem super. Trzyma w napięciu do końca. Muzyka świetna. Jedyny minus: niektóre sceny za długie i bez sensu, te sceny SF też mogłyby być krótsze. Polecam.

Tobias Santelmann jako Harry Hole to strzał w dziesiątkę – świetnie pokazuje dwoistość bohatera, którego jednocześnie kochasz za bystry umysł i nienawidzisz za problemy z alkoholem. Relacje między postaciami i ta chemia na ekranie to duży plus, a mroczna muzyka i duszny klimat Oslo też super dobrane. Czasem akcja trochę zwalnia, ale da się to przełknąć, bo brutalność z książek Jo Nesbø jest świetnie oddana. Taki konkretny, bezkompromisowy kryminał, który ratuje tę serię na ekranie.

Dobra muzyka.

Dokładnie tak sobie wyobrażałem Harry'ego, czytając książki Jo Nesbø. Serial w 100% oddaje klimat książek, a aktorzy dali radę.

Gdyby Joel Kinnaman tańczył w każdym odcinku, to bym ocenił wyżej.

Nie wiem, czy tylko ja tak mam, ale nordyckie kryminały, nawet jak są dobrze zrobione – jak ten – to przez postprodukcję często wyglądają jak tania tandeta. Poza tym, przyznajmy szczerze, często pasuje to do fabuły, która balansuje między wciągającym guilty pleasure a przytłaczającą szmirą – tak jak tutaj. Tylko że tutaj klisza goni kliszę (z tym detektywem na czele), i ta granica jest przekraczana w każdym odcinku. Rzadko się poddaję w połowie, ale tutaj nie dam rady oglądać tych bzdur.

Film wyszedł chyba z 20 lat za późno. Jest spoko, ale jak coś zapamiętać, to tylko ten poziom brutalności. Może to nostalgia, ale mam wrażenie, że już nie będzie takich nordyckich kryminałów jak "Forbrydelsen" czy "Bron/Broen".